Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία


Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία εστιάζει στην κατανόηση της ψυχικής ζωής και του τρόπου με τον οποίο όσα βιώνουμε, συνειδητά και ασυνείδητα, επηρεάζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και σχετιζόμαστε

Βασίζεται στο θεωρητικό πλαίσιο της ψυχανάλυσης και διερευνά τη σύνδεση ανάμεσα στις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις επιθυμίες και τις εμπειρίες μας και στον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.

Μέσω του ελεύθερου συνειρμού, ο θεραπευόμενος ενθαρρύνεται να μιλά για ό,τι έρχεται στον νου του, χωρίς να χρειάζεται να το οργανώσει ή να το αξιολογήσει. Στη θεραπευτική διερεύνηση μπορούν να έχουν θέση ακόμη και σκέψεις που αρχικά φαίνονται ασήμαντες, άσχετες ή δύσκολο να ειπωθούν. Με αυτόν τον τρόπο, δίνεται σταδιακά η δυνατότητα να προσεγγιστούν πλευρές της ψυχικής ζωής που μπορεί να παραμένουν λιγότερο συνειδητές ή να είναι δύσκολο να εκφραστούν.

Στόχος της ψυχοθεραπείας δεν είναι απλώς να «λύσει» ένα πρόβλημα ή να προσφέρει έτοιμες απαντήσεις. Η διαδικασία μπορεί να συμβάλει στην κατανόηση των ενδοψυχικών συγκρούσεων και των ασυνείδητων διεργασιών που συνδέονται με επαναλαμβανόμενες δυσκολίες, συναισθήματα ή τρόπους σχέσης που μπορεί να περιορίζουν τον άνθρωπο στην καθημερινότητά του.

Η διερεύνηση αυτή μπορεί να αφορά τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τον εαυτό μας και τις σχέσεις μας, τις επιλογές μας, αλλά και συναισθήματα ή συμπεριφορές που δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε.

Κεντρική θέση στην ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία έχει η θεραπευτική σχέση, η σχέση που δημιουργείται μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου. Ο θεραπευτής δημιουργεί ένα σταθερό πλαίσιο μέσα στο οποίο ο θεραπευόμενος μπορεί να μιλήσει και να εξερευνήσει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες του. Είναι εκεί για να ακούσει, ακόμη και όταν κάτι δυσκολεύεται να ειπωθεί, και να δώσει τον χρόνο που χρειάζεται η θεραπευτική διαδικασία.

Γιατί στη θεραπεία δεν έχουν σημασία μόνο οι λέξεις που λέγονται. Έχουν σημασία και οι παύσεις, οι δυσκολίες να μιλήσουμε, οι αντιφάσεις και όσα αποφεύγουμε.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο θεραπευόμενος μπορεί σταδιακά να αποκτήσει μεγαλύτερη επίγνωση του τρόπου με τον οποίο σχετίζεται με τον εαυτό του και τους άλλους και να επεξεργαστεί δυσκολίες και μοτίβα που μπορεί να επαναλαμβάνονται στη ζωή του. Η θεραπευτική σχέση αποτελεί, έτσι, όχι μόνο το πλαίσιο της θεραπείας, αλλά και σημαντικό μέρος της ίδιας της θεραπευτικής διαδικασίας.